Sensoholik… człowiek w poszukiwaniu sensu (jak pisał Viktor E. Frankl).

Albo raczej trzech ludzi, przyjaciół: Konrad Pasikowski, Taras Semeniuk i Radek Bojko.

Spotkaliśmy się na gruncie wiary chrześcijańskiej, protestanckiej wspólnoty i wspólnej „roboty”, czyli posługi duszpasterskiej. Nie spoczywamy jednak na luarach, nie zadowalamy się prostymi odpowiedziami, nie unikamy myślenia konsekwentnego i konsekwencji myślenia – dlatego poszukujemy Sensu, tego przez wielkie eS. Raz wychodzi nam to lepiej, innym razem nieco gorzej – nie poddajemy się jednak, rozmyślamy, zadajemy pytania, rozmawiamy, słuchamy mądrzejszych od nas, nawet jeśli myślą lub wierzą inaczej. Tworzymy przestrzeń namysłu oraz dialogu.

Nasza aktualna działalność koncentruje się na nagraniach programu Sensoholik Podkast, w którym realizujemy (jak na razie) dwa formaty nagrań:

(1) Dialogi – program, do którego zapraszamy gości, specjalistów z danej dziedziny, zadajemy pytania i słuchamy…

(2) Resztki wiary – progarm, w którym w trójkę staramy się zmierzyć z wyzwaniami, jakie stoją przed współczesnym człowiekiem w ramach poszukiwania Sensu; nasze poszukiwania prowadzone są na gruncie szeroko rozumianej wiary chrześcijańskiej z jednoczesnym poszanowaniem innych opcji religijnych i światopoglądowych.

Początki i Sensoholik 1.0

Początki portalu Sensoholik sięgają listopada 2019 r., kiedy to postanowiłem stworzyć przestrzeń do publikacji tekstów, które mógłbym łatwo udostępnić pewnej docelowej grupie zainteresowanych. Projekt jednak (który nota bene nigdy nie doszedł w pełni do skutku) przeksztacił się w osobisty, amatorski blog o tematyce okołofilozoficznej z zakresu filozofii Boga, filozofii religii oraz teologii filozoficznej i teologii religii.

Projekt ten od początku był przedsięwzięciem, które nie zaistniałoby bez moich przyjaciół: Przemek Półgrabia położył podwaliny pod techniczną stronę bloga, a Adaś Rachwalak zaproponował chwytliwą nazwę: Sensoholik.

W tym okresie (Sensoholik 1.0) powstawały artykuły (z czasem również nagrania tychże artykułów, dostępne na kanałach SoundCloud oraz Spotify) lub całe serie artykułów (niektóre jeszcze w procesie), m.in.:

• „Dlaczego wierzę w Boga?”
• „Dlaczego chrześcijaństwo nie działa?” 
• „Dlaczego chrześcijaństwo może działać?” 
• „Jak działa Bóg?” 
• „Patologie religii” 
• „Sens życia”.

Jeżeli ziarno pszenicy wpadłszy w ziemię nie obumrze, zostanie tylko samo, ale jeżeli obumrze, przynosi plon obfity – Jezus z Nazaretu

Nie odkryłem Ameryki – po prostu uzmysłowiłem sobie, że kiedyś ten Projekt upadnie, umrze śmiercią naturalną, najpóźniej zbiegając się z moją śmiercią; a niewykluczone, że i wcześniej. Nie mam potomka, a psy nie piszą blogów – wtedy zrozumiałem, że jeśli chcę nadać temu przedsięwzięciu Sens wykraczający poza mnie samego – a w człowieku tkwi potrzeba transgresji. W tym momencie zaprosiłem dwóch moich dobrych kolegów z „Firmy”, z których nadajemy na podobnych falach: pastora Tarasa Semeniuka (historyka, teologa) oraz pastora Radka Bojkę (teologa, lidera młodego pokolenia i studenta psychologii). 

Wszyscy w trójkę mierzymy się z podobnymi wyzwaniami na polu posługi duszpasterskiej, misji chrześcijańskiej we współczesnym świecie, dylematami ludzi, których spotykamy na naszej drodze, a w końcu i własnymi pytaniami, z którymi zazwyczaj musimy się mierzyć niemalże sami. No właśnie – teraz już nie sami, bo razem, choć nie przekłada się to w prostym rozrachunku na większą ilość odpowiedzi… raczej chyba tylko większą ilość pytań. 

Ale właśnie ta idea odważne stawiania pytania, poszukiwania i podążania za dowodami dokądkolwiek prowadzą leży u podstaw tego Projektu i niech tak pozsotanie. Może to właśnie nie odpowiedzi są najważniejsze, ale wspólnota, w której możemy bezpiecznie stawiać nurtujące nas pytania i poszukiwać na nie odpowiedzi, albo nawet jeśli już nie poszukiwać, to trwać w cierpliwym zuafaniu, że one raczej są, niż ich nie ma, nawet jeśli teraz jako dla nas niedostępne.